نوع مقاله : پژوهشی اصیل
نویسندگان
1 دکتری دانشجوی رشته مدیریت ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
چکیده
هدف: هدف اصلی این پژوهش بررسی قابلیت شبکهسازی هیاتهای ورزشی است که میتواند سکوی پرتابی برای ارتقای فدراسیونهای ورزشی باشد. شبکهسازی میتواند به خروجیهای مثبت در زمینه نوآوری منجر شود. اگر شبکهسازی در سازمانهای ورزشی به خوبی اجرا گردد، گردش مالی در اتحادیههای ورزشی بهبود مییابد. شبکهسازی در سازمانهای ورزشی میتواند منجر به افزایش شدید درآمد سازمانها و همچنین رونق کسبوکار سازمان از همه لحاظ گردد.
روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی است. جامعه آماری کارکنان هیاتهای ورزشی استانهای واقع در شمال غرب کشور ایران در نظر گرفته شد. جامعه آماری پژوهش شامل 1832 نفر بود که از بین آنها 318 نفر با توجه به جدول مورگان و کرجسی به طور تصادفی انتخاب شدند. دادهها از طریق پرسشنامه محققساخته شبکههای تجاری جمعآوری گردید. برای سنجش پایایی پرسشنامه از آلفای کرنباخ استفاده شد. برای آزمون فرضیهها از آزمون t تک نمونهای و نرم افزار SPSS 26 استفاده شد.
یافتهها: بر اساس یافتهها، توان شبکهسازی هیاتهای ورزشی در استانهای شمال غربی از هر نظر بهطور معنیداری بالاتر از میانگین (میانگین = 3 با اطمینان 95 درصد) بود. نتایج نشان داد که با توجه به اندازه کوچک هیاتهای ورزشی، آنها نمیتوانند به تنهایی به توانایی خود اعتماد کنند. بنابراین، آنها باید جهت تسهیل فرآیندهای شبکهسازی در ساختار خود به دنبال استانداردسازی فرآیندها و استفاده از سیستمهای اطلاعاتی جدید باشند.
اصالت و ابتکار مقاله: این مطالعه نقطه عطفی جهت رسیدن به دولت هوشمند در جامعه میباشد و در این زمینه نقشی نوآورانه ایفا میکند. اگر فرایند شبکهسازی به خوبی در سازمانهای ورزشی مستقر گردد، فدراسیونها میتوانند در کوتاهترین زمان ممکن و با بیشترین بهرهوری به وظایف خود عمل کنند و این میتواند الگویی برای سایر سازمانها در جامعه باشد. به هر حال، شبکهسازی نقش بسزایی در صرفهجویی در زمان، انرژی و هزینه در فدراسیونهای ورزشی و در کل جامعه ایفا میکند.
موضوعات